Vieiros

No lombo do Atlantico. Baixa o pdf con todos os relatos
Vieiros de meu Perfil


Edición xeral

RSS de Edición xeral
Semana Europea das Rexións e das Cidades

Galiza participará nas actividades do 'Celtic Connections' deica 2009

Este conglomerado de nacións e rexións está composto, dende 2007, por Escocia, Gales, Asturias, Bretaña, Norte de Portugal, Irlanda e Cornwall.

F. A. - 10:10 12/10/2008
Fernández Mato, este xoves en Bruxelas

Fernández Mato, este xoves en Bruxelas

Coa participación do noso país na Semana Europea das Rexións e das Cidades Open Days búscase "impulsar o peso das rexións a nivel europeo", así como "o intercambio de boas prácticas e experiencias en eidos como o cambio climático, o desenvolvemento tecnolóxico ou a cooperación territorial", sinalou esta semana o secretario xeral de Relacións Exteriores, Xulio Fernández Mato.

É neste camiño que a Xunta xestionou a participación de Galiza na promoción e organización de diversos actos de tipo cultural de aquí a 2009 -"aínda por decidir", apuntan dende a secretaría xeral-, ao abeiro do consorcio Celtic Connections. O grupo, composto por diversas rexións e nacións europeas, ten un carácter informal -é dicir, carece de consideración xurídica.
Formouse de xeito puntual para as xornadas Open Days, que organizan cada ano en Bruxelas o Comité das Rexións da UE, a Comisión Europea e grupos determinados de rexións. A iniciativa xurdiu de Gales, un dos países máis entusiastas con esta colaboración intercéltica, segundo confesan dende a Fundación Galicia Europa, que este ano estivo por vez primeira nas xuntanzas de Celtic Connections.

Dende 2007, ademais de Gales, participan tamén Irlanda (coas denominación de Rexións de Irlanda e Irlanda do Norte), Escocia, Norte de Portugal (Norte), Asturias, Gales, Bretaña e Cornwall (Sudoeste do Reino Unido). Daquelas, Galiza non formara parte por unha "decisión política" do anterior secretario xeral de Relacións Exteriores, Santiago Gómez-Reino, que dimitiu pouco antes do comezo dos Open Days dese ano.


4,92/5 (12 votos)


Comentarios (70)

Garrano #1 12/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Curiosa decisión a de Gómez Reino. Suponse que tería unha razón de peso que abale esa "decisión polítca". Estaría ben que se non o fai el, viñera alguén do seu entorno e nos explicara cal é ese trasfondo político da debandita decisión aos cidadáns galegos.

carxeva #2 12/Outubro/2008 carxeva
[Valora este comentario Positivo -2 Negativo]

E verdadeiramente interesanos este tipo de xuntoiros? A min que colaboren con países desenvolvidos ou cos de carácter cultural (Portugal, Brasil...), pero con rexións en retroceso como Asturias ou Gales, isto do celtismo xa cheira...

Cuevillas #3 12/Outubro/2008 Cuevillas
[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Carvexa, Asturias e o norte de Portugal son parte de Galiza. E o que hai que facer, é ollar cara ao Atlántico, porque a grande parte do noso cerne é CELTA. O que cheira e fede e a teima de Angola, Mozambique e demáis paises. Nos dous primeiros o portugués non chega nen sequer á maioría, e en Mozambique non pasa o 12%. Qué facemos en paises animistas?? Vós que falades en contra das "Conquistas", estades orgullosos do sangue que se botou para que esa xente falara algo de portugués?? O Brasil, por exemplo, está máis alá de todo, e se ben podemos facer cousas xuntos, eles teñen os seus propios camiños ben diferentes aos nosos. QAlí tamén se fala Guaraní e línguas Amazónicas (NATURAIS e MÁIS respetábeis có portugués brasileiro, importado e "metido" de fóra).
Ademáis, para un brasileiro medio, a súa língua é o "brasileiro" e non o portugués.
Eu co meu grande amigo Vicente Risco pasei moitos anos da miña vida en castros e citanias, e penso que na Europa temos que mirar cara ao norte e deixar de "carallos" de África, propia de españois.
Deixarnos tamén de hostias de "lusismo" barato. Lusitania está cara abaixo e nós somos GALEGOS até o Mondego.
As reunións de paises herdeiros da língua galega doutras latitudes don factíbeis de se faceren perfectamente (eu gosto de "Cantos na Maré"). Pero por favor non mesturemos as parvadas "fado-lusas" propias dos de Nós-UP co celtismo. Son diferentes actos culturais.
E hoxe por hoxe a nosa cultura de raigame: europea, cristián coma a irlandesa, sueva e túmula; musical e socialmente achégase e olla cara ao Atlántico. Emporiso somos o Cabo do Mundo Celta.

Garrano #4 12/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +2 Negativo]

Nin celtia nin lusofonía son incompatibeis co desenvolvemento da cultura galega nin coa proxección exterior de Galiza. a chorrada que ves de soltar, carvexa, está moi na liña de Cesar Vidal e os tertulianos da COPE. Gales non é unha rexión, é unha NACIÓN, como tamén o Eire, Escocia ou Bretaña (en decadencia segundo ti), vese que a xente non pensa duas veces as cousiñas antes de escribir.

Albert #5 12/Outubro/2008 Albert
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

#Agora Irlanda semella que está en retroceso... manda carallo. Semella que algúns lusistas queren pechar a Galiza como unha especie de subornización de Portugal e Brasil. Eu digo que Galiza tense que abrir ó resto de nacións do mundo, sexa Portugal ou Eire, sexa Francia ou Nova Celandia, en pé de igualdade. Estreitar lazos, compartir experiencias, importar e exportar ideas. Solidariedade internacionalista.

Garrano #6 12/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Concordo con Albert, Galiza ten que se amosar en pe de igualdade mundo ainda que iso non quita traballar coas nacións do noso entorno cultural e lingüistico e menos excluirse de foros onde está chamada a participar por "razóns políticas".

caloiro #7 12/Outubro/2008 caloiro
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Se os galeguistas de preguerra situaban os nosos referentes de analoxía en Portugal pola evidente vinculación lingüística, nos países célticos por facermos comunidade atlántica máis alá do celtismo (de Irlanda seguían con especial atención o seu teatro nacional e a loita pola independencia) e nas outras nacionalidades do Estado, singularmente EH e Catalunya, mais tamén Valencia naquela altura, por que no século XXI nós debemos rachar eses cimentos -que existen- escollendo unhas realidades ou outras?

Non vos entendo.

Morcego #8 12/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Essa história das "Nações Celtas" sempre me deu vontade de rir...Peço desculpa, mas é inevitável!

Morcego #9 12/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Também não me parece que essa patranha apareça por mero acaso, digo eu!

pardodecela #10 12/Outubro/2008 pardodecela
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Agora en Historia de 2º de Bacharelato estudase que en Gallaecia nunca houbo celtas senón outros pobos indoeuropeos que tiñan influencias celtas.

Alguén poderia explicarme que carallo somos?

Morcego #11 12/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Galegos, acho!

Garrano #12 12/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Que modelno me es Morcego que modelno! Por que non nos contas o chiste dos celtas sen filtro?

Morcego #13 12/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

"Que modelno me es Morcego que modelno! Por que non nos contas o chiste dos celtas sen filtro?"

Queres que te conte a anedota/chiste versão curta, ou extra-long?!

Garrano #14 12/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Gostaría de que me dixeras o nome do profesor que inventou o chiste, o tempo que lle tocou vivir e a organización na que militaba , ou prefires que cho conte eu?

carxeva #15 13/Outubro/2008 carxeva
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Por este foro entérome que Asturias e o norte de Portugal son Galiza, estupendo, debe ser que tamén Soria (que é máis céltica que Galiza ou Asturias) é Galiza tamén. Claro, hai que mirar polo que se escribe e a opinión dos demais son "chorradas" e até me compara con César Vidal (e ti pareces Federico Losantos non te amola Garrano!! e de Breizh, Eire e Alba nin falei, polo menos le o que poño carallo). Algún gustaríame que me explicase os criterios de nación e rexión (como ben aparecen no enunciado da nova. Para min algúns do mapa non o son, que movemento existe en Asturias? en Kernow onde son etnicistas e semellan de extrema dereita, acaso o Norte de Portugal ou Irlanda do Norte son países? Si Gales será unha nación, non digo que non, pero ten un atraso importante, e non me vale a desculpa de Eire, porque entón tamén prefiro unha alianza con Sverige, Norge, Denmark e Luxembourg, polo menos estar en primeira fileira. E ademais non son reintegracionista pero si apoio unha relación cos países lusófonos, a min as coincidencias que poida ter con Eire, Gales, Alba son mínimas.
Os castros son celtas? A gaita é celta? O Rh é celta? Home, un pouco de historia e sentidiño e cultura.

GalegoEuropa #16 13/Outubro/2008 GalegoEuropa
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Dizer que galego não é português é um absurdo científico! Evidentemente que não estamos falando do castrapo, ou seja, do galego da norma da RAG (Real Academia Galega). Para quem não sabe o que é castrapo passo a explicar. O castrapo é um portunhol, uma mistura de galego-português com castelhano, que foi adotado pela Real Academia Galega e que visa aproximar o galego-português do castelhano. Todos, que são instruídos, sabem que o idioma original da Galiza é o português com sotaque nortenho, ou seja, o que é falado no norte de Portugal. Amigos brasileiros e portugueses, por favor, não tomem como norma esse tipo de galego castelhanizado para excluirem nossos irmãos da Galiza, pois eles necessitam de nosso apoio. A Galiza fala o galego-português, o português galego, o galego, como queiram. Mas não existe castelhano na terra berço do nosso idioma. Se tem dúvida ouça estas falas http://br.youtube.com/watch?v=... Abraços do Brasil.'

GalegoEuropa #17 13/Outubro/2008 GalegoEuropa
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

me olvidei..

GALIZA CEIBE
1 Galego nativo escrito na norma universal como único idioma oficial na Galiza.
2 Entrada como membro de pleno direito na lusofonia.
3 Recepção imediata em canal aberto das televisões portuguesas na Galiza.
Só com estas condições a Galiza terá progresso em galego e será respeitada no mundo.

GalizaPais #18 13/Outubro/2008 GalizaPais
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Depois da Coroa tanto ter privado os galegos das suas origens e idioma quase nada se perdeu. Foram três séculos de proibição do galego na Galiza. O galego foi a segunda literatura medieval mais importante quando o castelhano/espanhol nem de dialecto era classificado.

Quem duvida que o galego é ainda um idioma internacional?
Depois de proibido na Galiza durante três séculos quase nada perdeu da sua originalidade:
http://br.youtube...
O nosso idioma está vivo na Galiza e recomenda-se.....é preciso ser muito espanholista para não reconhecer que o português e o galego são o mesmo idioma tanto no século IX como no século XXI. Contra o castrapo da RAG e pela recuperação total da língua nativa da Galiza. São mais de 250 milhões de pessoas em todos os Continentes que falam nosso idioma nativo.


Pedido dos nacionalistas a todos os galegos que transmitissem esta mensagem no fim de um comentário.

GALIZA CEIBE
1 Galego nativo escrito na norma universal como único idioma oficial na Galiza.
2 Entrada como membro de pleno direito na lusofonia.
3 Recepção imediata em canal aberto das televisões portuguesas na Galiza.
Só com estas condições a Galiza terá progresso em galego e será respeitada no mundo.

GalizaPais #19 13/Outubro/2008 GalizaPais
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

A Galiza é reconhecida como Nação IRMÃ e estimada em Portugal.

Anxo Quintana e o Presidente da Republica de Portugal Cavaco Silva

http://br.youtube.com/watch?v=...

Quando será que o Estado espanhol deixa os galegos participarem nos jogos da lusofonia?
Veja o exemplo da China: http://br.youtube...

Garrano #20 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

carvexa, refericheste ao foro e nese foro hai máis nacións e rexións e gales en nengún caso é rexión e moito menos decadente, repitocho hai que pensar as cousas un pouco antes de sacar a lenguiña a pasear. Ou fundamentas o que dis ou falas en base ao prexuizo.

O de rexións pois si, por que están Asturias, condados do suroeste inglés coma Devon e as rexións do norte de Portugal.

En Cornualles movemento de extrema dereita? A ver se nos contas cal é o nome do movemento ese? Agardo que non te refiras ao grupo nacionalista Mebyon Kernow, de ideoloxía socialdemocrata. O secretario xeral das mocidades de MK foi elexido hai un par de anos, secretario xeral das mocidades da Alianza Libre Europea, onde tamén se atopan as JERC de esquerra republicana de Catalunya e Galiza Nova. Mira ti!

No que refire ao celtismo historico ou historicista, perdoa que cho diga mais temos profesores e teses dabondo nas universidades galegas como para que ti e outros coma ti teñades polo menos o respecto de considerar as suas posicións como cientificas. A comunidade galega de historiadores e arqueologos, comparte diferentes posicións no que refire ao celtismo galego, todas elas merecen un respecto.

Outra cousa é que ti nos queiras vir dicir aquí que as coincidencias son mínimas na realidade económica e social das nacións que se dan en chamar celtas dende hai case 2 séculos. Poderiasnos informar en que aspectos da sua realidade presente (económica, política, cultural...) están esas escasas coincidencias? Repito, refírome as chamadas Nacións Celtas, Fai con Asturias devon e demáis o que queiras.

Xistral #21 13/Outubro/2008 Xistral
[Valora este comentario Positivo +2 Negativo]

Divide e vencerás. Que ben o fan os españois desde os Reis Católicos. Conseguen que os propios galegos dubidemos, rifemos entre nós...
Carvexa ¿estiveches algunha vez en Irlanda? Eu estiven 5 veces...
E Gales é unha nación recoñecida polo Reino Unido da Gran Bretaña que é un Estado plurinacional recoñecido e asumido non como esta España que sí que está en franco retroceso cultural, económico, científico... Sabes que rexistra menos patentes que Thailandia ou a Ucraína...

Morcego #22 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Sem querem cuidar da defesa da vossa identidade, lutem por uma Galiza ecologicamente sustentável, sem uma eucaliptização massiva, uma hiper-exploração dos recursos marinhos, uma arquitectura e um planeamento urbano alucinante. Lutem também contra o total desprezo pela língua do país, por um trabalho digno e com direitos para os trabalhadores galegos, etc, etc, etc..

Não culpem só os outros!...os galegos têm muito culpa nisto, verdade?!

Lutem por coisas concretas e deixem-se de ficções idiotas que não levam a nada...Todos podem fazer a diferença e fazer algo!

Garrano #23 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Quen di que non o estamos a facer en organizacións ecoloxistas ou da lingua? Cales son esas ficcións idiotas das que falas Morcego?

LANS #24 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo +3 Negativo]

Vejo neste foro isolacionistas a favor da reintegraçom côas nações celtas, e reintegracionistas a favor dum isolacionismo latino, (lusista, que nom castelhano).
Galiza, por sorte ou sobretudo por desgraça, tem uma história de seu, submetida a coroa espanhola. Isto é o que hoje é a nossa terra, uma nação sem estado, dizer que galego e português são línguas diferentes é um disparate tão grande coma negar o substrato céltico (ou indo-europeu com influências célticas o coma queirais dizer) que evidentemente deixou uma enorme pegada na nossa cultura. Discutir sobre o que é ou não é celta não cabe neste foro nem em nenhum porque ainda hoje, em toda Europa ainda não se ponhem de acordo em definir que é celta.
Por outra banda, basear-se na importância de uma língua segundo o seu número de falantes ou a importância de um pais ou região segundo o seu nível desenvolvimento (outro termo a definir, ainda que creio que se referem ao seu desenvolvimento econômico ), é uma tese neoliberal, neocom, capitalista ou como queirais chamar-lhe, e eu nego-me a basear-me em tal coisa. Não importa tanto a quantidade como a qualidade, e acho que em Galiza, terra na que eu creio, há qualidade de abondo para sermos lusistas, uma nação celta e mesmo e ainda que me doa, grandes castelhanos. A nossa debilidade, que é ser um povo de influências celtas “perdido no monte” da Ibéria, colonizado primeiro pelos romanos, logo por suevos e tarde frangos visigodos, criadores da língua galego-portuguesa e germe do país de Portugal, colonizados e oprimidos por um reino castelhano que nos desprezou e nos despreza, deve de se converter na nossa principal baza de cara o futuro. Estas discussões de bar com umas cervejas e uns canutos, das que eu gosto são entretidas. Mas a realidade e que o potencial da nossa terra e maior do que nós cremos desde um ponto de vista parcial, e finalmente será a nossa Terra (esse ente mágico de séculos) a que nos tenha que dar uma labaçada para que nos ponhamos a trabalhar todos para fazer uma Galiza melhor, o que ela se merece.
P.D. Desculpai a minha ortografia mas aprendo a modo.

Garrano #25 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Lans, estou totalmente dacordo co que dis, eu non serei na praxe reintegracionista mais non me considero anti-reintegracionista (ou anti-lusista) e desde logo vexo unha grande oportunidade para o noso País na lusofonía.

Alén de discusións sobre o noso remoto pasado, o certo é que hai case 2 séculos que un colectivo de nacións sen estado ou sen plena emancipación nacional (caso Eire), veñen de se autodenominar celtas e entenden como celta un vencello común supranacional onde coinciden no caracter xeográfico (periferia atlántica) , culturais (antropoloxia, tradición literaria, linguas minorizadas, situación diglosica, falta de status...), económicos (minifundismo agrario, organización territorial, agricultura e pesca...) historicos (dende a antigüidade até os nosos días) etc. Estas nacións dende diferentes iniciativas, por veces chegan a crear entidades como o grupo "Celtic Connections" na UE.

O que ninguén foi quen de explicar aquí é por que Galiza estivo fóra deste grupo por "RAZÓN POLÍTICA" dun militante do PSOE. Ainda que polo que se ve, o que non lle falta dende logo ao político españolista son valedores a hora de infravalorar esta iniciativa sen aportar argumentos de certa consistencia.

Hai un blog bastante completo con información ao redor do celtismo galego dende unha óptica actual e ben argumentada: http://celticidade.blogaliza.o...

Morcego #26 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Confesso que já não tenho paciência para o pessoal que recorre a mistificações para justificar a identidade galega. A Galiza não necessita de mitos para se afirmar como nação.

Também já estou farto de quem exagera na influência da cultura celta na Galiza. A Galiza é o sumatório e sobreposição de várias culturas, entre elas a celta, embora que, por exemplo, a cultura latina nos deixou muitas mais marcas, desde logo na língua, na religião, etc.

Dizer que os Galegos são "Celtas" é um disparate que faz de uma parte o todo.

Garrano #27 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Se Galiza é unha Nación Celta, é grazas a tradición galegusita que así o fixo valer. As mistificacións son o argumento falaz, prepotente e frivolo dos que pretenden equiparar o celtismo moderno ao romanticismo de hai máis dun século. As nacións que se dan en chamar celtas tamén teñen substratos culturais diversos e tamén cretinos xacobinos que saen sempre coa mesma matraca dos msiticismo ou da mitoloxía co pretexto de deslexetimar iniciativas de alianza entre os pobos.

O facto cultural latino, innegabel na cultura galega, está por ver de que nos esta a servir na actualidade no camiño da nosa emancipación nacional. Servelle igual a un indixena hispanofalante guatemalteco que a un sardo, a un francés ou a un rumano. O celtismo sirvenos como plataforma de proxección internacional en moitos paises que consideran, por pequena que esta poidera ser, que teñen un vencello cultural/histórico conosco, e iso para nós é unha oportunidade.

O do "mito" en relación a este tema é o propio dos tertulianos da COPE, ous enon que nos explique Morcego onde están as diferenzas entre o escarnio chocalleiro dos franquistas como A. Del Real no seu día e os tardofranquistas da actualidade, cos anti-celtistas reveladores e desmitificadores coma el.

http://ficheros.lalinterna.com...

Garrano #28 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Ainda que en Galiza non houbo iberos sempre nos chaman e até nos chamamos nación ibérica. Por que non iamos chamarnos celtas? Queda ainda algunha nación en Europa cun só substrato étnico? Poida que a vasca ou a sami, segundo se mire, mais as que se chaman a si mesmas celtas, mediterraneas, nordicas ou eslavas, dende logo que non.

LANS #29 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

A maior influenza na Galiza no ultimo século, possivelmente seja a castelhana. Que fazemos?. Negar a pegada cultural “celta”, e um disparate tão grande coma dizer que os galegos somos “celtas”, e isto seria reduzir uma boa parte do nosso legado cultural popular a uma curiosidade folclórica. O mito cria cultura, o mito é cultura de seu, e a cultura cria uma naçom. A nossa língua não é de origem céltica, mas ninguém pode negar que muitas das nossas tradições têm um vencelho com os países “celtas”. Não entendo como alguém pode negar uma parte de nós. Ainda que só seja uma romântica imaginação dos galegos de finais do século XIX, creio que a sociedade galega aceitou o mito como símbolo de unidade nacional galega perante a um estado castelhano. Não nos fechemos portas, Galiza é muito grande no mundo, a porta ao celtismo, a lusofonia e ao que queiramos nós.

Morcego #30 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Olha, pá, não estás a falar com alguém com preconceitos, muito menos com o fascista da COPE....nem propriamente com um ignorante.

Reitero: estás a tomar a parte pelo todo e não estás a contextualizar de uma forma que é devida. Deixa lá, caro, isso passa com a idade e sobretudo com o conhecimento.

Cumprimentos

Morcego #31 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

LANS, eu sei que os povos necessitam de mitos...infelizmente (ou felizmente...o que sei?!). É triste é quando não se tem o discernimento para separar os mitos da realidade, e quando nos apresentam esses mitos como se fosse realidade.

Garrano #32 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

... Ai! agora é aidade, mira ti o hipermaduro este que sabe ben con quen está falar!

Argumentos, o peixe na patela machiño, que o único que fas é repetir constantemente a mesma verdade grandilocuente. A parte polo todo. Son eu o primeiro en dicir que o celtismo non fecha portas a outras iniciativas en favor do País. Se na procura do recoñecemento mutuo coas outras nacións da península somos unha nación ibérica, pois somos. Se a hora de afirmar os nosos vencellos culturais e históricos coa comunidadfe de paise iberiaméricana somos, iberoamericanos, pois somos. Se a hora de defender a lingua e os vencellos culturais e historicos con Portugal e a lusofonía, somos un país lusófono, pois somos. Se a hora de defender a nosa emancipación nacional, un marco historico común (desde aa antigüidade até o presente TODO AO LONGO DA HISTORIA) con outras nacións en situación equiparable a nosa polos aspectos anteriormente expostos en #25 (case nada) pois tamén SOMOS CELTAS sen prexuizo doutras partes que tamén son atribuibeis a nosa identidade nacional.

Quen pretende dicir o contrario, os argumentos están a vista Morcego, só adecua un prexuizo ao seu discurso.

Se você nao gosta do celtismo, muito bem, ideia muito respetável a sua. Mas nao pretenda fazer ver o que nao é. Ninguém na Galiza arrenega nem da lingua nem de muitas cousas da sua cultura ao afrimarsse celtista. Se você quere fazer segundas lecturas é o seu problema.

Garrano #33 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

lembro que hai uns 15 anos ou así, asistía Xosé Manuel Beiras a unha tertulia nunha televisión portuguesa. Ao final da tertulia Beiras falaba da Europa de comunidades básicas, da Europa das nacións, a palavra talismán dos detractores curiosamente a mesma "isso é um MITO".

mceleiro #34 13/Outubro/2008 mceleiro
[Valora este comentario Positivo +2 Negativo]

Do mesmo jeito que muitos galegos não têm consciência da sua língua, tampouco da sua CULTURA CELTA e a sua história, que não as caralhadas de raça e outras merdas com as que anda algum.

São bem tristes alguns dos comentários escritos neste fio.

Seica Galiza não é celta. É "íbera de toda la vida" como dizem por Madriz ou agora seica é "castrexa de seu" à moda dos autonomistas compostelãos.

Amigo morcego, qualquer cultura tem seus mitos, aqui temos uns quantos milhões de lendas celtas, por exemplo. Mas se queres falar da realidade eu posso-te falar um bocadinho duma tipologia de assentamento populacional chamada "castro" de do muito que determinou o loteamento e estruturação do nosso território e até explicar-te em profundidade o porquê de que o nosso minifúndio seja cuspidinho ao do norte de Portugal, evidentemente, mas também ao da Bretanha (Bréiz) ou a Irlanda (Eire).

Falando de mitos, talvez deverias conhecer algo a mitologia celta, porque o primeiro que te pode surprender é que uma mitologia com centos de deuses seja TOTALMENTE ATEIA.

mceleiro #35 13/Outubro/2008 mceleiro
[Valora este comentario Positivo +2 Negativo]

A Galiza se quer ser internacional tem de olhar para o mundo celta e a lusofonia. Mas outros prefirem adorar a "dieta mediterránea".

Morcego #36 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

mceleiro, o tipo de povoamento está condicionado pela orografia e pelas condicionantes geográficas do território, ou seja, como em qualquer parte do mundo, os seres humanos, pelo seu conhecimento adquirido ao longo de gerações, criaram a melhor forma de tirar partido do território. Quero eu dizer com isto: a cultura castreja e o minifúndio é consequência da envolvencia natural, nada tendo a ver com a cultura celta. Aliás, antes de haver celtas, já havia a cultura castreja.

Caro Garrano, você não acrescentou nada à conversa. Se quer que os galegos sejam celtas por uma questão de marketing, pois seja...por mim tudo bem!...agora não confunda alhos com bugalhos.

Garrano #37 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Si agora chámalle simple marketing deixese de parvadas, expliqueme se a moderna historiografía portugesa desterrou os seus mitos lusitanistas e as equiparacións absurdas de castros da idade de Ferro ao conxunto de estructuras populacionais semellantes en outras épocas máis preteritas ao conxunto da franxa occidental da península (xa que entra en materia). Conta algo novo a historiografía portuguesa sobre o reino de Galiza desde o final do salazarismo? A trabe no seu próprio olho!

Non ten nin idea do que é a historia común entre as fisterras atlánticas e ainda nos ven aquí dicindo o que temos dito ou deixado de dicir. O celtismo é moito máis que marketing. repito e reitero, entre o seu discurso reduccionista e carente de argumentación e aquel que esgrime un fascista españolista da COPe hai pouca diferencia.

Por certo, son os castros a única estructura de agrupamento humano que se dá na idade de Ferro na Galiza? Son equiparabeis as caacteristicas dos castros, poñamos grosor das murallas, da Gallaecia aos outros castros da Lusitania? son iguais os do bronce que os da idade de ferro? é aplicable esa regla da paisaxe a estructuras de vivenda semellantes aos dos castros galegos noutras latitudes da área atlántica europea? é esa regla aplicable a outros aspectos? poñamos arte, relixión...

Por certo, que hai do pagus? que acontece co antigo sistema latifundista galego, por que outros sistemas de propiedade agraria evolúen de forma semllante noutros paises de Europa? por que o impacto de novos cultivos (caso da pataca e millo groso) é practicamente o mesmo entre Galiza e a Bretaña (Breizh)? sabe você do que está a falar ou só refire aos mitos senhor Morcego?

Morcego #38 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Sobre a actual historiografia portuguesa, aconselho: História de Portugal - Coordenação de José Mattoso (É um historiador marxista ;-))

Para teres mais umas luzes sobre a cultura castreja, poderás visitar esta página onde encontrarás muita informação:

http://www.csarmento.uminho.pt...

Nota: Os artigos são escritos pelos principais estudiosos e especialistas em cultura castreja, não sendo por isso artigos de pacotilha, ou pseudo-historiografia.

Outras obras que te poderá ser úteis: Geografia de Portugal (e Galiza!) - Orlando Ribeiro, Hermann Lautensach, Suzanne Daveau

Geografia de Portugal - Ambiente Natural e Ocupação Humana - Carlos Alberto Medeiros

Leia, e depois diga-me alguma coisa..

LANS #39 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo +2 Negativo]

Qualquer que se achegasse, por exemplo, ao festival de Ortigueira tem-se que dar de conta de que em Galiza faz-se música celta e canta-se em português (eu prefiro o termo galego-português). A língua é possivelmente o nosso maior sinal de identidade cultural, mas nem muito menos o único. A língua é evidentemente latina, e lusófona, isso não se pode negar, mas também não se pode negar que a nossa música e dança são de origem celta (e o que queira que o termo celta queira dizer), assim como a nossa mitologia é de origem celta, é literatura celta feita em galego-português. Este e o nosso lugar a nível internacional, somos o nexo de união entre o mundo da lusofonía e o mundo celta, (o mundo hispano poderia ser o nosso terceiro vértice do triangulo, ainda que eu são um pouco reticente, já sabeis a história do nosso pais) e essa é uma muito voa posição que temos que aproveitar a nível cultural. Devemos estar dentro da lusofonía, mas não coma uma pequena região onde se fala um diacleto do português, mais coma o pai, ou o irmão maior do português. Assim como devemos estar no mundo celta, e não coma uma região onde se vê um pequeno substrato de celtismo, se não coma um irmão mas das regiões celtas (não me quero atrever a dizer que a cultura celta nascesse em Galiza mas...).
Galiza pela sua desgraça histórica está onde está, e isso é um lujo que temos que aproveitar, eu crio na Galiza e no seu potencial, e vejo um potencial imenso, deixemos de discutir entre nós, já bastante temos com discutir a miúdo com patéticos espanholeiros, como para andar a discutir entre os patriotas galegos.

Garrano #40 13/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

O da geografía d Portugal de Medeiros acho que o tenho pola casa. Se quere uma cita da minha bibliografía sobre estes temas, saiba que tenho uma longa cheia de livros e depoimentos. O que nom tenho ainda sao respostas às argumentaçoes anteriormente expostas. Faria você muito bem em nos explicar às crianças galegas carentes da lus da sua sapiência se nos respondera a alguma das peguntas de #37.

Repito e reitero, é você quem nom tem nem ideia do que está falar. Como dim na minha terra "o peixe na patela!"

Morcego #41 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

O mito da "música celta"

O mito de que este instrumento seria mais popular ou só existiria em exclusivo nos países ditos de "influência céltica" (Escócia, Irlanda ou País de Gales, por exemplo), também é falso, visto que a gaita-de-fole existe em praticamente todo o Mundo, ou pelo menos, no espaço mediterrânico e euro-asiático, com grande implantação e popularidade.

Mesmo a influência "céltica" das regiões acima citadas é discutível e relativa, se tivermos em conta que estas regiões foram povoadas por povos diferentes em períodos variados e tiveram interacção com muitas outras culturas das quais incorporaram muitos contributos: greco-romana, escandinava, anglo-saxónica (para referir apenas as principais), entre outras que se fizeram sentir ao longo de milhares de anos, até hoje.

De qualquer modo, não se consegue datar a introdução do instrumento gaita-de-fole nessas regiões antes da Idade Média.

É preciso também mencionar o impacto profundo das formas musicais dos Séculos XVI, XVII e XVIII, que modificaram todas as formas anteriores, em praticamente toda a Europa - e que estão na base de quase toda a música europeia actual e mesmo da "música tradicional" de muitas regiões.

A chamada "música celta" (que mais do que um género musical, é uma designação comercial da indústria discográfica moderna, sem preocupações de rigor histórico ou de exactidão) nada tem de céltico: a data mais remota para datar as escalas temperadas, modos, afinações, ritmos e instrumentos usados nesse género musical não vão mais além do Século XVI, na melhor das hipóteses. Aliás, uma grande parte da música "folk" Irlandesa e Escocesa tem origem directa na música Barroca, muito simplesmente.

Ou seja, o que hoje é erradamente chamado de "celta" é uma forma de música moderna, cuja distribuição e expansão recente por várias regiões, dá a ilusão de ter um passado comum muito antigo - o que não é inteiramente verdade.
Nem sequer se aproxima dos cânones da música medieval, uma das formas musicais mais antigas que se conhecem no espaço europeu e da qual se sabe muito pouco, apesar de se conhecer melhor do que a música tocada há 3000 anos atrás.

Fonte: http://www.gaitadefoles.net/ga...

Morcego #42 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Queres que te responda?!

A nova historiografia portuguesa diz claramente que Portugal nasceu da secessão da Galiza.

O noroeste peninsular esteve inegavelmente sempre em contácto com o "Arco Atlântico" (cultura campaniforme, megalítica, etc.), assim como com o Mediterrâneo, estando a intercepção de "dois mundos".

A cultura castreja é muita coisa: tanto cronologicamente (castros pré-celtas até à idade média), assim como nas características físicas variáveis consoante muitos factores (condições geográficas, exposições aos perigos, prosperidade de cada castro, influências culturais, etc.).

LANS #43 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Não nego o que diz morcego com respeito a gaita e a música celta, e não digo que a cultura castreja nascesse nestas chamadas nações celtas e chegasse inalterável ate nos nossos dias, suponho que a música e os instrumentos poderiam ser do medievo, não o nego porque o desconheço. Também não podemos negar que foram muitas as coisas que influíram na nossa cultura, a romanizaçom, suevos e visigodos, o Caminho de Santiago, Castela... Mas já disse que eu não o ia discutir, pois não são historiador, aqui há gente que te poderá dar ou quitar a razão com conhecimento. Eu digo que não se pode negar que a nossa cultura (musica, dança, mitologia, festas...) está vencelhada a do resto das nações celtas, seja ou não marketing, eu não o crio, ou uma criação do romantismo ou o que queiras, esse vencelho existe; distinguem-nos de Castela e achegam-nos a outras nações como a nossa língua nos distingue de Castela e nos achega a outras nações. Sego a pensar Galiza deve ser o nexo entre as nações celtas e as nações lusófonas. Esse e o seu posto internacional.

Morcego #44 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Como eu disse no início: Existe uma identidade galega que consiste na sobreposição de muitas coisas que, pelas suas especificidades, a diferencia e caracteriza. O que seria da culinária galega sem as batatas/patacas, o milho, ou os pimentos de "Padrón" que vieram da América, por exemplo.

LANS #45 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Ninguém o nega, mas também não se pode negar o vencelho do nosso folclore com o de países coma Irlanda, Escócia ou a Bretaña. Eu desconheço o por que nesses lugares se manteve um folclore similar, se foi devido a uma menor romanizaçom devido a orografia, se foi por migrações, por contacto comercial marítimo... seja como for não podemos esquecer-nos da nossa música popular, das nossas danças, das nossas lendas ou da nossa forma de nos assentar na terra, e não podemos dar as costas a aqueles que as compartilham com nós no mundo

Morcego #46 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

O que sempre achei suspeito foi, irem buscar afinidades aos quintos do caralho e porem sempre diferenciações em relação a Portugal, onde as afinidades são MUIIITOOO óbvias!

LANS #47 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Uma coisa não quita a outra, Galiza e muitas coisas, mas sobretudo é Galiza. E Galiza é única, tem muitas semelhanças com Portugal, com Espanha, com Irlanda, com Escócia...,essa é a nossa vantagem a nível internacional, mas sobretudo tem muitas diferencias com todos eles, por isso é uma nação e tem o direito a autodeterminação.

Morcego #48 13/Outubro/2008 Morcego
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Volto a repetir o que já tinha dito atrás ao Garrano: Portugal é na sua génese a metade da Galiza, que se expandiu para sul (zona com pouquíssima densidade populacional desde sempre) e andou pelo mundo.

Ou seja, Portugal é a outra metade da Galiza. Algo que se tem sempre medo de dizer, não percebo bem porquê!

Olho, que não ponho de maneira nenhuma em causa o estatuto da actual Galiza como Nação!

LANS #49 13/Outubro/2008 LANS
[Valora este comentario Positivo +3 Negativo]

A mim encanta-me Portugal, quando tenho tempo gosto de achegar-me por ali sentir a Galiza livre. Mas estando em Escócia também pude achar um anaco da nossa terra.

chairego #50 14/Outubro/2008 chairego
[Valora este comentario Positivo -2 Negativo]

...préstacheme ben a min ir a Portugal e sentir a 'Galiza Livre' dos 430 EUR de salario mínimo, o catolicismo recalcitrante, a lei do aborto e do matrimonio entre homosexuais, racismo e dereitos dos traballadores,...en canto ao de Escocia, que queres que che diga, está ben, éche doado deixarse caer no colo do celtismo románticista, pero que queres que che diga meu home, eu máis ben 'acharía' emotivos anacos da nosa terra en sitios como o Centro Galego de Hannover, A Irmandade Galega na Suiza ou o Centro Galego de Maracaibo por poñer 3 exemplos polo mundo adiante...coa súa boa xente co seu galego 'non-internacional', 'doméstico'...foiche unha mágoa que os Salvadores de Ánimas Reintegracionistas non trouxeran antes o Galego Internacional antes chamado Português, non sei como fixo toda esta xentiña...se souberan antes do Galego Internacional non pasarían eses duros invernos de Zürich, de Guilford, a delincuencia de Caracas,...o futuro sería máis prometedor: Timor Leste, Mozambique, Angola,...

...é que do conto da lusofonía xa nin falemos, eis as víctimas do Galego Internacional: Kongo, Chokwe, Umbundu, Kimbundu, Swahili, Makhuwa, Sena, Ndau, Shangaan, Makonde, Yao, Tonga, Chopi, Nguni, Zulu, Tetum, Bekais, Bunak, Dawan, Fataluku, Galoli, Habun, Idalaka, Kawaimina, Kemak, Lovaia, Makalero, Makasai, Mambai, Tokodede, Wetarese, Akwáwa, Amanayé, Anambé, Apiaká, Asuriní, Avá, Guajá, Guaraní, Kaapór, Kamayurá, Kayabí, Kawahíb, Kokamá, Nheengatú, Tapirapé, Tenetehára, Wayampí, Xetá, Zo'é, Karitiána, Awetí, Juruna, Xipaia, Mawé, Aruá, Cinta-Larga, Gaviao, Mondé, Suruí, Zoró, Puroborá, Kuruayá, Mundurukú, Káro, Ajurú, Makuráp, Mekém, Sakiribiár, Tuparí, Boróro, Umutina, Krénak, Guató, Akwén, Apinayé, Kaingang, Kayapó, Panará, Suyá, Timbira, Xokléng, Javaé, Karajá, Xambioá, Maxakalí, Pataxó, Ofayé, Rikibaktsá, Yatê, Aikaná, Banawá-yafi, Dení, Jarawára, Kanamantí, Kulína, Paumarí, Yamamadí, Suruahá, Apurina, Baníwa, Baré, Kampa, Mandawáka, Mehináku, Palikúr, Paresí, Piro, Saluma, Tariana, Terena, Wapixana, Warekena, Waurá, Yawalapití, Kadiwéu, Iranxe, Arikapú, Jabutí, Kanoe, Aparaí, Arara, Bakairí, Galibí, Hixkaryana, Ingarikó, Kalapálo, Kaxuyána, Kuikurú, Makuxí, Matipú, Mayongong, Nahukwá, Taulipáng, Tiriyó, Txikao, Waimirí, Warikyána, Wayána, Wai-Wai, Kanamarí, Ktawixí, Katukina, Txunhua-Djapa, Koazá, Máku, Bará, Dow, Guariba, Húpda, Nadab, Yuhúp, Mura, Piraha, Nambikwara, Sabane, Kaxararí, Kaxinawá, Korúbo, Marúbo, Matís, Matsé, Nukini, Poyanáwa, Yaminawa, Yawanawa, Trumái, Tikúna, Arapaço, Bará, Desána, Karapana, Kubewa, Makúna, Pirá-Tapuya, Siriáno, Tukano, Tuyúca, Wanano, Orowari, Torá, Urupá, Warí, Ninam, Sanumá, Yanomami,...etc...quen queira ser unha mais e formar parte desto,...pero ben, adiante a lusofonía, ferro a fondo! ...dame noxo a lusofonía, a hispanofonía e calquer outro imperialismo lingüistico uniformador, con sabe deus que intereses agochados.

En canto ao de que a única maneira de que o galego sobreviva e o 'galego internacional', integrarse na lusofonía,etc...eu penso que se queremos que perviva sendo como é unha das nosos sinais de identidade, non fai falla que sexa un idioma internacional penso eu, só fai falla a vontade dos galegos para saber defendelo e mantelo con orgullo. Eu alonxaríame na escrita tanto do português como do español. E logo como carallo sobreviven o holandés, danés, islandés,...etc??

En canto ao celtismo, non me fan falla argumentos racistas, infantiles e trasnoitados para sentirme orgulloso de ser galego. Ainda estou agardando por UN SÓ ARGUMENTO CONVINCENTE que vencelle a Galicia cos chamados 'paises celtas' que tamén haberia moito que discutir sobre o termo celta.

Agora haberá algun urbanita, neofalante, nacionalista de pose máis que doutra cousa, que abrazou a lusografía (si,si,...é que coñezo a uns cantos, e vaia co Galego Internacional, si a lusofonía do mundo mundial vos ouvise, mimadriña,...)como a seu salvavidas para ser un produto unha miguiña orixinal e papar algunha pequena os xoves pola noite en Compostela entre conversas máis baleiras que o monte Gaiás, que me insultará con catro parvadas...

je bueno, acepto os insultos porque tamén puxen de carallo aos reintegratas...paseime un pouco, si.

Garrano #51 14/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

O NACIMENTO DA "CELTICIDADE MODERNA" E DOS PAISES CELTAS CONTEMPORANEOS: QUÉ CANDO E ONDE.


Onde hai fume, hai lume. Porque obviamente, se no século XXI un país se autodenomina celta, é porque considera que a causa da sua orixe nacional é celta. Por esa mesma razón nen belgas nen polacos nen austriacos se autodenominan un país celta, mesmo se a civilización celta existiu neses tres territorios. Unha cultura nacional non é calculable mediante ecuacións matemáticas; unha cultura ou identidade nacional fórmase por unha complexa interacción de evolución histórica e de voluntarismo constante. Ou como se di na nosa terra: "éche cousa tanto de selo coma de querelo ser".

Galicia é un país celta porque de aló vimos e porque hoxe ainda nos fai un aquel chamarnos dese xeito. Somos celtas practicantes, na nosa música, na nosa literatura, no noso fútebol, nas nosas relacións internacionais. Mais non somos os únicos en Europa en chamarnos celtas. Non é curioso que haxa outros países en Europa que se chamen celtas coma nós? Cómo é isto posible? Por qué existen outros países celtas?

Viaxemos no tempo até o Cinquecento, século XVI, cando algúns eruditos franceses empezaron a escreber patrióticas fantasías de nobres devanceiros e sabios filósofos, os irreductibles galos sobre os que fundar o grande estado-nación francés. Comezou así un periodo na Europa no que todos os estados tiñan que buscar unha razón ou outra para xustificárense a eles mesmos diante da historia. Franza escolleu os galos e os francos, Alemaña escoulleu os vellos xermanos, España escolleu os Romanos e os Godos, etc, etc. No entanto, outros antigos reinos como Galicia, Irlanda, Gales ou Bretaña andaban daquela mergullando no fondallo dos seus Séculos Escuros, máis preocupados en buscaren de comer que de buscárense a si mesmos na historia. Mellor tarde que nunca, a nós tambén nos chegaría o tempo de escollermos unha etiqueta nacional, pois non iamos ser menos que os outros, ou?

O termo ‘celta’ dos nosos tempos modernos comezou a usarse polo século XVIII nas illas británicas para referirse a irlandeses, escoceses e galeses. Anos máis tarde, no século XIX, alguén na Bretaña francesa e en Galicia descobreu que era o celta un alcume chusquiño que nos caia ben tambén a nós. E así foi a orixe dos países celtas modernos. Irlandeses, escoceses, galeses, bretóns e galegos precisabamos unha orixe nacional, igual que o resto dos países europeus. No século V a.C para o mundo mediterráneo éramos os Keltos, e agora, no século XIX, para o mundo moderno haberíamos ser os Celtas.

Para finais do século XIX, todas as nacións de Europa, tivesen estado proprio ou non, xa inventaran un feito nacional de seu para autoxustificárense da dua existencia. Este periodo no que as nacións europeas inventaron a sua afiliación nacional chámase o Romantismo. O Romantismo foi un periodo histórico ou unha moda, como a chamaríamos hoxe, que xurdiu entre a Ilustración e o Realismo. O periodo do Romantismo caracterizabase pola imaxinación, os sentimentos, a paixón, a fantasía literaria e a aventura. Cando os románticos franceses describían as orixes da Franza nos tempos da Galia, imaxinaban nobres antergos, fortes guerreiros e sabios druídas construtores dos grandes megalitos. Os romanos chegaron e unificaron a raza dos galos, construindo os fundamentos para que os francos consolidaran para sempre xamais a grande Franza, un imperio universal destinado a iluminar, guiar e dirixir o mundo. Ben, hoxe sabemos que o señor galo non era forte e guapo senón baixiño, barbudo e con caries nos dentes; que aos povos non se lles hai que chamar razas senón culturas ou nacións; que os celtas non construiron os megalitos; que os francos non falaban francés senón alemán; que os romanos non tiñan nen idea do que era un país chamado Franza; que o de ser un imperio abusón e mandar a un ditador corso e un millón de soldados a morrer pola Europa adiante era moi heróico daquela pero hoxe xa non che é tan popular. En fin, así era o mundo no século XIX. Moito che temos aprendido desde aquela.

Cando os países celtas comezaron a construir a sua identidade nacional, fixérono nas mesmas condicións que os outros modelos europeus, inspirándonse nun grorioso pasado de nobres devanceiros desde os limitados coñecimentos histórico-científicos da época, e coas particularidades enxebres do noso proprio contexto. Non habia grandes soños de dominación universal ou "gloriosos ríos de sangre y oro", como no caso de Franza ou España. En troques, había un povo nobre, coraxoso, amante da sua terra e da sua liberdade. O resto da historia foi copiada do que andaba de moda por Europa, desde druidas arquitectos de megalitos e devanceiros altos, fortes e guapos, até a admiración constante da sofisticación cultural do mundo grego, presente tanto en autores galegos do Romantismo como en autores irlandeses desde século, tal que reflexou inxelmente James Joyce na sua obra mestra "Ulysses".

O Romantismo deixou paso a un novo periodo histórico, o Realismo, no que a moda era soñar menos e ser máis racional, no que a ciencia progresou espectacularmente, e no que a definición de país e nacionalidade se empezou a concretar desde unha perspectiva máis global e científica. O periodo do Romantismo tivo unha crucial influencia na historia contemporánea de Galicia, Irlanda, Escocia, Gales e Bretaña, porque durante esa época estes países saíron dos seus Séculos Escuros para reclamaren un posto de seu xunto ao resto das nacións de Europa. E curiosamente fixérono todos no mesmo periodo, case que ao mesmo tempo, escollendo para sí unha mesma identidade nacional: a Celticidade.

http://celticidade.blogaliza.o...

Garrano #52 14/Outubro/2008 Garrano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

COOPERACIÓN POLÍTICA INTERCÉLTICA NO SÉCULO XXI. O ARCO ATLÁNTICO: UN LOBBY POLÍTICO CELTOATLÁNTICO NA UE.



O capítulo de historia neste libro enfocou a evolución histórica de Galicia desde un ponto de vista atlántico, lembrando cómo a rexión cultural celtoatlántica seguiu sempre a marcar a axenda dos grandes eventos galegos, mesmo a pesar de que o Reino de Galicia quedara absorvido dentro dun Estado mesetario-mediterráneo que non tiña intereses prioritarios atlánticos. Pasaron séculos e séculos, e as grandes rexións económico-culturais europeas (a nórdica, a centroeuropea, a báltica, a mediterránea, a celtoatlántica…) perviven e seguen a estar no mesmo sitio no que estaban hai un par de milleiros de anos, no día de hoxe axeitadas aos nosos tempos modernos e formalizadas en lobbies políticos rexionais dentro da Unión Europea.

O mellor exemplo desta oficialización política das grandes rexións socio-económicas de Europa é o dos países escandinavos, que cooperan estreitamente a niveis políticos, económicos e sociais por medio do seu “Nordic Council”, unha especie de organización intergovernamental da rexión escandinava. Hai outros máis exemplos, en diferentes graus de cooperación e integración, como son o báltico, o mediterráneo ou o atlántico. Recentemente, en novembro 2005, os medios de comunicación españois mobilizáronse durante unha semana para seguir o V Cumio Euromediterráneo celebrado en Barcelona, que foi presidido polo Príncipe de Asturias e que reuniu aos dirixentes dos países mediterráneos de Europa, da Liga de Estados Árabes e da Unión Árabe do Magreb. Desde a sua creación en 1995 o Espazo Euromediterráneo coopera en políticas económicas e sociais, e desenvolve intercambios culturais e universitarios entre os seus membros. Un dos grandes resultados desta cooperación euroárabe foi a captación de case 9.000 millóns de euros de finanzamento da UE para proxectos mediterráneos, ou tamén a creación dunha Asamblea Parlamentaria Euromediterránea.

O Arco Atlántico é o nome que recebe a estrutura política da grande rexión socio-económica de Europa á que pertence Galicia. O Arco Atlántico foi creado oficialmente no ano 1989 por iniciativa bretona e hoxe axunta a 31 rexións atlánticas de Europa, desde Portugal a Escocia, para cooperar en estratexias e proxectos de desenvolvimento económico, marítimo, tecnolóxico e cultural. A Comisión do Arco Atlántico, que estivo presidida por Galicia entre os anos 1997 e 2002, é un lobby celtoatlántico que presiona na Unión Europea para que os nosos intereses comúns no económico e no social estén nas prioridades de actuación da UE. O buró directivo do Arco Atlántico reúnese polo menos duas veces ao ano para supervisar e coordinar as actividades das catro comisións permanentes de traballo da organización: Transportes, Xestión de Costas, Innovación e Pesca. A Comisión de Pesca do Arco Atlántico está a presente dirixida por expertos da Consellería de Pesca da Xunta de Galicia.

Os principais resultados acadados polo Arco Atlántico, varios deles pola presidencia galega, foron a obtención dunha serie de programas europeos de finanzamento e cooperación como o Network Programme (1990-1993), Finatlantic (1991-1994), Interreg II C (1997-2000) ou Interreg III B (2000-2006). Os programas Interreg foron verdadeiros programas de finanzamento de integración e cooperación intercéltica, como xa deixou claro o Interreg IIIB desde o seu principio na sua Medida A-1: “Development of the Atlantic Area as a recognised territory”. Este último programa investiu durante seis anos parte do seu orzamento de 4,9 billóns de euros para financiar proxectos de cooperación transnacional que promoveran a cohesión económica e social, a competitividade, e o desenvolvimento sostido do arco celtoatlántico. Na primeira fase da iniciativa, oito proxectos de cooperación celtoatlántica con participación galega foron seleccionados para seren implementados dentro do cadro do programa. Un deles foi “Stella Maris”, unha acción que pretende reforzar a identidade atlántica utilizando os deportes náuticos como elemento unificador aplicado á promoción turística celtoatlántica e á creación dun proceso social de participación da xente nova. As accións de “Stella Maris” traducíronse na regata estival entre os portos de Baiona e Pornic, os dous nas rías baixas de Galicia e Bretaña, e que na sua máis recente edición incluiron tamén a portos da Cornualla británica e da antiga Gallaecia entre o Minho e o Douro. Compre lembrar que as relacións entre a Comunidade Autónoma de Galicia e a antiga metade meridional do Reino Galego, as terras galaicas de entre o Minho e o Douro, están sendo promovidas paralelamente pola asociación Eixo Atlántico. O Eixo Atlántico é unha unión de 18 cidades da Eurorrexión das Gallaecias lucense e bracarense que ten un obxectivo idéntico de vertebración do territorio común através do desenvolvimento económico, social e cultural. Son por tanto duas organizacións paralelas, que actuan a diferente escala: o Eixo Atlántico ten unha dimensión doméstica pangalaica e o Arco Atlántico ten unha dimensión internacional panatlántica.

Alén das actividades de lobby na EU e de coordinación das suas comisións de traballo, o Arco Atlántico tamén actua noutras áreas relacionadas através da CPMR (Conference of Peripheral Maritime Regions of Europe). A CPMR é unha asociación de países marítimos de Europa fundada en 1973 na vila de Saint Malo, por iniciativa da Bretaña, coincidindo coa entrada de Irlanda, Gran Bretaña e Dinamarca dentro da Comunidade Económica Europea. A organización está especializada na defensa dos intereses económicos e sociais dos países marítimos, desde seguridade marítima e ordenación costeira até temas de agricultura e desenvolvimento rural. Desde a sua fundación, a CPMR foi expandíndose gradualmente cara outras rexións europeas, e actualmente conta con 149 territorios membros pertencentes a 27 estados estados diferentes, que se organizan en seis comisións rexionais de traballo: Arco Atlántico, Báltico, Balcáns, Illas e arquipélagos, Mar do Norte e Mediterráneo. A comisión rexional do Arco Atlántico da CPMR e máis a asociación de países do Arco Atlántico son os dous principais exemplos de estreita cooperación institucional entre Galicia, Irlanda, Bretaña, Gales e Escocia, mais non son os únicos. Galicia tamén participa, xunto a outros países celtoatlánticos, noutras organizacións sub-estatais europeas como o Committee of the Regions (CoR), a Conference of European Local and Regional Authorities (CPLRE) e a Association of European Border Regions (ARFE). O Committee of the Regions é a máis importante de todas estas organizacións en tanto que é unha asemblea política oficial de institucións rexionais ou autónomas da Unión Europea, e un 75% de toda a lexislación da EU é implementada precisamente a nivel rexional, por institucións rexionais ou autónomas como a Xunta de Galicia, a Région Bretagne, o Scottish Executive ou a Welsh Assembly. De volta ao clube celtoatlántico, hai outros foros como o ARCANTEL, creado en 1991 para establecer unha rede de cooperación entre máis dun cento de portos de pesca do Arco Atlantico, especialmente no que atinxe á seguridade marítima, á actividade portuaria, á reducción de custos, e á defensa dos intereses estratéxicos comúns. Aínda outro foro de encontro intercéltico máis é a Conference of Atlantic Arc Cities, creada na Bretaña no ano 2000 para replicar as actividades do Arco Atlántico a nivel das cidades, promovendo a nivel local actividades de cooperación e de lobby político diante da UE. Unha das suas comisións de traballo, a de Transporte Marítimo, estivo presidida no ano 2004 pola cidade de Vigo.

Podemos afirmar por tanto que, hoxe no século XXI, Galicia como institución está a manter unha certa cooperación política intercéltica na defensa de intereses comúns através de varios lobbies políticos e económicos celtoatlánticos.

Frecuentemente, estes contactos internacionais entre países celtoatlánticos acaban concretándose en cooperacións máis estreitas de carácter bilateral. O mellor exemplo desto son as relacións entre irlandeses e escoceses, as máis regulares e institucionalizadas de todos os países da familia cultural céltica. Cando Escocia implementou o seu estatuto de autonomía aprobado en referendum, a “Devolution” de 1999, a República de Irlanda reaccionou inmediatamente abrindo un consulado oficial en Edinburgo, a capital escocesa. Pouco despois dun ano, os escoceses devolvían a xentileza convertendo ao primeiro ministro irlandés Bertie Ahern no primeiro xefe de governo en ser convidado oficialmente a visitar e a falar no novo Parlamento de Escocia. Outra parella de países con longa historia de simpatía bilateral son os galeses e os bretóns. A creación da Welsh Assembly tras o referendum de 1997 pola autonomía galesa permitiu que por primeira vez un presidente dun governo autónomo bretón se poidese reunir cun homólogo dun governo galés para dar un certo recoñecimento oficial á longa historia de relacións culturais entre os dous países. Aconteceu recentemente, no ano 2004, cunha sinatura simbólica dun “Memorandum de Amizade” na National Assembly of Wales entre o presidente bretón Jean-Yves Le Drian e o primeiro ministro galés Rhodri Morgan.

Os galegos aínda non levamos feito nengún xesto oficializador comparable aos mencionados dos escoceses ou bretóns, mesmo se de feito xa existen un número de relacións de traballo entre a Xunta de Galicia e diferentes institucións en Bretaña ou en Irlanda. Un exemplo recente destas relacións bilaterais formalizouse tras o accidente do Prestige entre a Consellería de Pesca da Xunta de Galicia, através do INTECMAR (Instituto de Tecnoloxía Marítima), e máis o CEDRE (Centre de Documentation, Recherche et d’Expérimentations sur les Pollutions des Eaux) da Bretaña. Os bretóns reaccionaran rápidamente na catástrofe do Prestige enviando a Galicia os seus expertos para asesorar á Xunta na xestión da maré negra. En febreiro de 2005 unha delegación da Xunta de Galicia, presidida polo Conselleiro de Pesca Henrique López Veiga, asinaba en Bretaña un protocolo de cooperación galego-bretón para traballar xuntos en varios proxectos de investigación de control de marés negras.

Afonso Daniel Rodríguez Castelao, Presidente do Consello de Galiza -nominalmente o primeiro protogoverno autónomo galego- era un convencido atlantista e interceltista, igual que o resto dos galeguistas do seu tempo. A sua obra principal, “Sempre en Galiza”, abonda en referencias a Irlanda e a Bretaña, país este último que visitou e que influenciou significativamente a sua obra. Se o desastre de 1936 non tivese acontecido, seguramente xa teríamos un bon número de relacións governamentais galaico-irlandesas ou galaico-bretonas que contar. Os tempos son chegados para correxir o que non se puido facer durante as pasadas décadas. Hai moito do que nos podemos beneficiar e aprender os uns dos outros: cooperación en materia de transportes marítimos e aéreos, en solucións de ordenación do territorio como a comarcalización irlandesa e escocesa, de protección do patrimonio cultural e estratexia turística… En palabras do presidente da Région Bretagne Jean-Yves Le Drian no seu discurso na National Assembly of Wales en outubro de 2004, “Os nosos países tén unha historia moi antiga. Malia os contratempos que fomos sofrendo na historia, fomos quen de conservar as nosas linguas e os paralelismos culturais que temos en común. Moi frecuentemente temos camiñado na mesma dirección, ás veces sen vernos o un ao outro, mais nunca nos esquecimos o un do outro. Espero hoxe que estemos a comezar unha nova era de cooperacion para o futuro dos nosos países."

http://celticidade.blogaliza.o...