Máis da metade dos enquisados tamén quere que a administración catalá recade todos os impostos.
Segundo a enquisa Lingua e identidade en Cataluña 2008 (Llengua i identitat a Catalunya 2008), cuxos resultados fixo públicos a pasada semana a UOC, a maior parte dos cidadáns cataláns votarían a favor dun referendo no que se decidise a independencia do país. Ademais, o informe revela que as cifras de falantes de catalán tamén medraron: en dez anos son 838 mil persoas máis.
A enquisa aplicouse a unha mostra de 1.108 persoas, co fin de coñecer os usos lingüísticos da poboación catalá, o coñecemento da lingua, aspectos de identificación territorial e o posicionamento nalgunhas cuestións políticas. Como se emprega a mesma metodoloxía que na primeira enquisa, feita en 1998, pódese seguir a evolución sociolingüística destes dez anos.
Con respecto á identidade nacional, pouco máis dun 30 por cento dos enquisados declara que se sente tan catalán como español; algo máis do 22 por cento séntese só catalán; e o 19 por cento séntese máis catalán que español.
O 36,5 por cento dos enquisados declarou que votaría a favor da independencia se houbese un referendo; un 22,1 por cento votaría en contra, e un 27,1 por cento absteríase.
A maior parte dos enquisados tamén está a favor de que sexa Cataluña quen organice os seus propios transportes (57,6%); que o catalán sexa a lingua oficial e de traballo na UE (54,8%); que a administración catalá sexa a que recade e decida a distribución dos impostos (49%); e que as seleccións deportivas catalás poidan xogar partidos internacionais oficiais (39,3%).
É a sorte que temos, España é un rival poderoso, pero cando se independicen os vascos e catalans, vai quedar con dez millóns de habitantes menos e moi mermado o seu poder economico, entón será o momento de morder nós.
de verdade pensades que algunha vez se independizarán? e nos?.
Eu estou seguro de que iso non se dará, po-lo menos a curto-medio prazo...a longo non se sabe nada...
Hai 1000 cousas máis importantes...
La independencia de cataluña no es factible,y los catalanes son los primeros en reconocerlo,cataluña vive de "papa estado" muy comodamente,como para embarcarse en un desafio asi....Las empresas catalanas y su economia viven a costa del resto de territorios del estado y una independencia implica una autogestion economica imposible de asumir por un pais tan pequeño como cataluña.Y ni que recordar tiene,que antes de la independencia se le reclamaria los costes de su comoda vida chupando del resto..
Mineru, a independência de Catalunha é tam viável como a de Letónia, Estónia, Lituánia, Chéquia, Finlándia, Montenegro, Eslováquia, Holanda, Eslovénia, Moldova, Luxemburgo, Hungría... e mais de meia Europa.
O que é inviable economicamente é unha España sen Cataluña. A que ivan a explotar?
Temos que loitar para que Galiza pronto supere estas cifras; por agora estamos por detrás... pero pronto lograremos convencer á maioría da sociedade da ventaxa dunha UE-28 onde Galiza sexa Estado membro de pleno dereito.
Hace pocos días la Generalidad de Cataluña publicó una encuesta en el que el independentismo, además de exiguo, retrocedía posiciones en Cataluña. De hecho, no hay más que ver el claro retroceso de ERC en las últimas generales, que ha bajado de 8 a 3 escaños.
Isto... gaviotero tiene razón el propio Cardo hizo declaraciones respecto a estas. Al parecer la estimación era del 20 por ciento. Xose Luis dicía que cando cheguen a 50% farían referendum
Pero é que non só hai independentistas en ERC, tamén en CIU, non todos pero si unha parte do partido, e pode haber outros militantes doutros partidos que vexan ben a independencia.
#3 Já saiu a sucursal asturiana repetindo o que lhe diz o papá madrilenho. Sabe ainda mais de economia que de história, e em hitória é toda uma autoridade em don-pelayismo e imperialismo bloqueiro.
Catalunya (como Galiza e Euskadi) têm uns recursos e uma posição geoestratégica que lhes permitiriam uma melhor economia que muitos dos paises europeus. E outras autonomias também, não todas.
Mas as econonias reais ficam ocultas dentro da totalidade espanhola. Que leva anos a criar grandes diferenças territoriais. Pólos económicos depredativos e desertos.
O mito da solidaridade e dependência é o discurso eterno espanholista, quando há uma "comunidade", a madrilenha, que é a que suga ao resto. E com éxito. É a mais rica. A essa comunidade, também se lhe poderia chamar Espanha, uma grande cidade na meseta com bairros periféricos por toda a península.